Mexico para siempre

Τοπία αρχαία, ερημικά. Πόλεις γεμάτες από τη βουή του πλήθους. Γκρίζο νέφος αλλά χρώματα παντού. Μοναχικές ακρογιαλιές αλλά και παραλίες που σφύζουν από τουρίστες. Τεκίλα. Αρχίζεις το πρωί και δεν τελειώνεις τη νύχτα. Πάρτι στους δρόμους, δυνατή μουσική, ντόπιοι και επισκέπτες σε διαρκή κίνηση. Στο Μεξικό το βλέμμα δεν ξεκουράζεται ποτέ.

 Πρόσωπα οικεία, άνθρωποι χαμογελαστοί. Δεκάδες ζευγάρια μαύρα μάτια που σε κοιτούν σαν έναν «δικό τους» ξένο. Ήλιος λαμπερός, ζέστη και υγρασία. Σομπρέρος στα κεφάλια. Σπίτια σε έντονα χρώματα. Ιστορία και κουλτούρα παντού, ιδίως στη συμπεριφορά των ντόπιων. Πώς να περιγράψει κανείς μια εμπειρία ζωής, ένα ταξίδι στο Μεξικό; Ίσως τελικά οι σκόρπιες εικόνες να είναι ένας τρόπος..

 

ΜΕΞΙΚΟ ΣΙΤΙ
Φτάνοντας στο Μέξικο Σίτι, ο επισκέπτης αιφνιδιάζεται, ιδίως αν έχει ταυτίσει το Μεξικό με τη γραφική εικόνα ενός Μεξικανού που, ακουμπισμένος σε έναν έντονα βαμμένο τοίχο, με το καπέλο του να καλύπτει το πρόσωπό του, κοιμάται κάτω από τον καυτό ήλιο...

Η πρωτεύουσα του Μεξικού, μία από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του πλανήτη μετά το Τόκιο, τη Νέα Υόρκη και το Σάο Πάολο έχει τα πάντα: νέφος και πράσινο, ουρανοξύστες και παραγκουπόλεις, χλιδή και ανέχεια. Κυρίως όμως έχει κουλτούρα, την οποία μπορεί κανείς να δει παντού: στα άφθονα μουσεία, τις γκαλερί, τα μνημεία, την αρχιτεκτονική, τη μουσική, τους διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες και πνευματικούς ανθρώπους της, ακόμη και στις γεύσεις της της διάσημης πικάντικης κουζίνας της.

Αυτή η πόλη των 22 εκατομμυρίων ψυχών μπορεί να παραπαίει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, παρελθόντος και παρόντος, πετυχαίνει, όμως, με έναν τρόπο ανεπιτήδευτο, τη λεπτή ισορροπία μεταξύ του «άλλοτε» και του «τώρα», της ιστορίας και της ανάγκης για εξέλιξη. Καταστροφές από ηφαίστειο και πλημμύρες, μακρά περίοδος αποικιοκρατίας αλλά και -στη νεότερη ιστορία της- η σφαγή από την αστυνομία εκατοντάδων αθώων πολιτών λίγο πριν από τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων το 1968, ένας καταστροφικός σεισμός το 1985... Αυτά και άλλα πολλά, πείρα στην πλάτη της, την έκαναν να αντέξει και να εξελιχθεί.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΤΑ
Με σύμμαχο τον καλό καιρό μπορεί κανείς να απολαύσει τις βόλτες στους δρόμους της πόλης με ένα ποδήλατο. Ωστόσο, το περπάτημα παραμένει ίσως ο πιο προσφιλής τρόπος για τους επισκέπτες, αν σκεφτεί κανείς πως «βοηθοί» στις περιπλανήσεις τους είναι το άρτιο δίκτυο του μετρό, τα φθηνά λεωφορεία και, πολύ περισσότερο οι ίδιοι οι ντόπιοι, πρόθυμοι να βοηθήσουν με κάθε τρόπο. Προσοχή πάντως στα ταξί. Οι καταγγελίες για επιθέσεις, κακοποιήσεις και ληστείες είναι αμέτρητες.

Η Βασιλική της Παναγίας της Γουαδελούπης, η περιοχή Tlatelolco, με ανεξίτηλη την ιστορία των Αζτέκων (Bosque de Chapultepec), το μεγαλύτερο πάρκο της πόλης με μουσεία, μια λίμνη και έναν ζωολογικό κήπο, αλλά και πλήθος άλλων μνημείων, μουσείων και κληροδοτημάτων της αποικιοκρατίας, όλα περιμένουν τα βήματα των ξένων για να πάρουν ζωή.

Οι δρόμοι, γεμάτοι ενέργεια. Μαγεύεται κανείς περπατώντας στο El Zocato, την καρδιά της πόλης, αλλά και τις γύρω γειτονιές που αποτελούν το ιστορικό κέντρο, γιατί όλα μαρτυρούν το μακραίωνο παρελθόν αυτού του τόπου. Υπάρχει όμως και το «σήμερα» που επιτάσσει ψώνια, καλό φαγητό, πολυτελή διαμονή αλλά και ξέφρενη νυχτερινή ζωή. Zona Rosa λοιπόν για όλα αυτά και ακόμη περισσότερα, Colonia Condesa, συνοικία-σταθμός στη γεύση, και Plaza de la Republica, για διαμονή σε λογικές τιμές. Φρέσκο ψάρι, θαλασσινά, καταπληκτικό χοιρινό, τορτίγιας και τάκος βρίσκει κανείς όχι μόνο στα μεγάλα, πολυτελή μέρη αλλά και σε μικρότερα, οικογενειακά εστιατόρια.

ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΓΙΟΥΚΑΤΑΝ
Καθώς κατευθύνεται κανείς στη χερσόνησο Γιουκατάν, τα βήματα βαραίνουν. Από δέος, περισσότερο, μπροστά στα επιβλητικά κληροδοτήματα των Μάγιας αλλά και τη φυσική ομορφιά ενός τοπίου που πραγματικά θυμίζει σκηνικό από ατμοσφαιρική ταινία του Χόλιγουντ.

 Βαθιές κοιλότητες, φυσικά πηγάδια ή, αλλιώς, τα περίφημα «σενότε», που δημιουργήθηκαν από το χρόνο και τη βροχή που έπεφτε πάνω στο πορώδες ασβεστολιθικό έδαφος της περιοχής και τα οποία πήραν το όνομά τους από τη λέξη «τζονότ», που στη γλώσσα των Μάγιας σημαίνει «σπήλαιο με νερό». Άλλα βαθιά, άλλα ρηχά, χρωματίζουν ανάλογα, μπλε ή πράσινο, το νερό που τα σκεπάζει. Και γύρω μια πανδαισία πράσινης απόχρωσης, με την πυκνή βλάστηση να αγκαλιάζει τα περισσότερα από αυτά. Πολλοί δύτες έχουν προσπαθήσει, κατά καιρούς, να εξερευνήσουν τα σκοτάδια τους. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουν καταφέρει να φτάσουν στο βυθό των πιο «ρηχών». Σε άλλες, το βάθος τους μοιάζει απύθμενο.

Εκτός όμως από τα σενότε, η χερσόνησος Γιουκατάν αποκαλύπτει και ένα άλλο θαύμα, αυτή τη φορά όχι της φύσης αλλά του ανθρώπου, του αρχαίου πολιτισμού των Μάγιας. Τσίτσεν Ίτζα: τα ερείπια της φημισμένης πόλης των Μάγιας. Μπροστά στα αρχιτεκτονικά και κατασκευαστικά αριστουργήματα, με τις επιρροές των Μάγιας και αργότερα των Τολτέκων, στέκεται κανείς βουβός. «Πώς μπορεί;», αναρωτιέται... «... Έζησαν τόσους αιώνες πριν κι ήταν τόσο μπροστά!».

ΤΣΙΤΣΕΝ ΙΤΖΑ

Είναι αλλιώς να βρίσκεται κανείς μπροστά στο θαύμα, μπροστά στη μεγάλη Πυραμίδα του Κουκουλκάν, με τα ισάριθμα των ημερών του χρόνου σκαλοπάτια. Σκαρφαλώνοντας με κόπο τα χοντροκομμένα σκαλιά της και φτάνοντας στην κορυφή, η θέα της υπόλοιπης πόλης είναι απαράμιλλη, το ίδιο και η αίσθηση. Σαν να πατάς ξανά στον Παρθενώνα ή να μπαίνεις στις Πυραμίδες. Σαν να φτάνεις στην κορυφή του βουνού. «Είμαι κι εγώ εδώ!», σ' ένα μέρος που μέχρι τώρα είχα φανταστεί μέσα από τα βιβλία, είχα διαβάσει στην ιστορία, είχα ακούσει από άφθονα χείλη, είχα δει σε εικόνες, μα ποτέ ζωντανά! Σ' ένα μέρος όπου είμαι μόνος με την ιστορία, με τους αιώνες να εξιστορούν όσα έχουν δει και ζήσει... Ένα όνειρο είναι, από κει ψηλά, και η θέα των υπόλοιπων μνημείων, του Juego de Pelota, της «αυλής των χιλίων κιόνων», του «σενότε των θυσιών», του caracol (κτήριο που χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο), του ναού των πολεμιστών... Όνειρο όλα αυτά. Η επαναφορά όμως στην πεζή πραγματικότητα, αναγκαία.

Αν λοιπόν κάποιος θέλει να απολαύσει την Τσίτσεν Ίτζα, καλό θα ήταν να ξεκινήσει από νωρίς και να μην έχει στη διάθεσή του μόνο μία ημέρα. Στις 09.00 ανοίγει ο χώρος και είναι προτιμότερο η ανάβαση στην Πυραμίδα του Κουκουλκάν να γίνει πριν από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού και την κοσμοσυρροή των τουριστών. Το εισιτήριο εισόδου κοστίζει 98 πέσος (περίπου €6), συν 25 πέσος -προαιρετικά- για ακουστικά με αγγλική ξενάγηση (περίπου €1,5). Στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου υπάρχει ένα τεράστιο συγκρότημα με χώρους ανάπαυσης, καταστήματα και βιβλιοπωλεία αλλά και ένα μικρό μουσείο. Όσο για καλά ξενοδοχεία στην περιοχή, έχετε άφθονες επιλογές όπως τα Hacienda Chichen Resort, Holiday Inn Merida και Hyatt Regency Merida.

ΚΑΝΚΟΥΝ

 Κανκούν ή, αλλιώς, «το αντίπαλον δέος του Ακαπούλκο». Το μέρος που από τη δεκαετία του 1970 έγινε η εναλλακτική πρόταση στο κορεσμένο και χιλιοπατημένο Ακαπούλκο. Ο τόπος που μέσα σε λίγα χρόνια, εξαιτίας της αλάνθαστης διορατικότητας κάποιων, μεταμορφώθηκε από ένα μικρό χωριουδάκι στον απόλυτο παράδεισο για τον παραθεριστή: αμέτρητα χιλιόμετρα ξανθιάς αμμουδιάς, κρυστάλλινα νερά, υπερπολυτελή ξενοδοχεία, αναρίθμητα εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, καφετέριες, κέντρα νυχτερινής διασκέδασης και ατέλειωτες επιλογές σε καθημερινές αθλητικές δραστηριότητες όπως καταδύσεις, surfing, γκολφ, τζετ σκι. Μια μικρή λωρίδα γης, στο σχήμα του καλότυχου αριθμού «7», αλλά και πολλά νησάκια γύρω του, όπως τα Isla Mujeres, Isla Contoy, Isla Cuzumel, προσφέρουν στον ταξιδιώτη ό,τι ακριβώς ζητά: ξεκούραση, ξεκούραση και πάλι ξεκούραση σε έναν παραδεισένιο τόπο!

Στο Isla Cancun (η ξενοδοχειακή ζώνη) τεράστια ξενοδοχειακά συγκροτήματα, όπως τα Hilton, Mayan Palace, Hyatt και το Meridien, προσφέρουν τον υπερθετικό της πολυτέλειας στους έχοντες, χωρίς πάντως να λείπουν και οι πιο οικονομικές λύσεις. Όσο για γεύση, άφθονες επιλογές τοπικής αλλά και διεθνούς κουζίνας! La Habichuela, Pericos, El Pescador είναι μερικά μόνο από τα κορυφαία ονόματα. Αν όμως κάποιος θέλει να «δει» για να μπει, τότε η λεωφόρος Κουκουλκάν (Avenida Kulkukan), που βρίθει εστιατορίων και bar, είναι μία λύση!

ΑΚΑΠΟΥΛΚΟ

 Ατέλειωτες παραλίες, ξέφρενα πάρτι, φοίνικες σε πλατιές λεωφόρους, άφθονη τεκίλα... Το Ακαπούλκο μπορεί να νοσταλγεί τα μεγαλεία του παρελθόντος, ωστόσο οι χρυσές παραλίες, τα πολυτελή ξενοδοχεία, η θρυλική νυχτερινή ζωή και το τροπικό κλίμα του το κάνουν -αν όχι Νο 1- απαραίτητο, πάντως, προορισμό των τουριστών. Χωρίς να υστερεί καθόλου σε εκθέσεις τέχνης (μόνιμες ή προσωρινές), θέατρα ή συναυλίες, το Ακαπούλκο είναι γεμάτο πάρκα διασκέδασης, τεράστια ενυδρεία, εμπορικά κέντρα, εστιατόρια και καφετέριες. Και για να εκτιμήσει κανείς την τοπική, μεξικανική κουζίνα, χρειάζεται πρώτα να τη δοκιμάσει! Su casa La Margarita λοιπόν, με ονειρεμένη θέα τη θάλασσα, Cocula ή El Cabrito, ανάμεσα στα πολλά άλλα ατμοσφαιρικά εστιατόρια, θα σας δώσουν μια ιδέα του τι σημαίνει «ταμάλε», «τάκος», «εντσιλάδα», «τορτίγιας», τι γεύση έχει η «μόλε βέρντε» ή το «μεσκάλ» και το «πούλκε».

Εμπορικός και ξεπερασμένος προορισμός, λένε πολλοί και δεν έχουν κι άδικο αλλά και αυθεντικός! Κερδίζει την καρδιά και το σεβασμό του ταξιδιώτη για έναν ακόμη λόγο: τη La Quebrada ή, αλλιώς, τον περίφημο «λόφο των δυτών». Το σημείο απ' όπου οι δύτες, αφού πρώτα προσευχηθούν, αποτολμούν μια θεαματική βουτιά από ύψος 35 μ. Αυτό το τοπίο δεν το βρίσκει κανείς πουθενά αλλού. Γι' αυτό και η ψυχή του γεμίζει δέος και πρωτόγνωρα συναισθήματα, οξυγόνο και αλμύρα μαζί!

Διαμονή: Στο Μέξικο Σίτι πολύ καλά ξενοδοχεία είναι το Radisson Paraiso και το Royal Pedregal. Όσο για το Ακαπούλκο, καλά ξενοδοχεία θεωρούνται το Hyatt Regency, το Club Bananas και το El Tropicano.

Χρήσιμα: Νόμισμα: Το επίσημο νόμισμα του Μεξικού είναι το πέσος, αλλά είναι δεκτά και τα δολάρια.

Κλίμα: Τροπικό και εύκρατο με μέση θερμοκρασία τους 40 βαθμούς τον Ιούλιο και τους 20 βαθμούς τον Ιανουάριο.

Πρεσβεία Μεξικού: τηλ. 210-7294780

Φαγητό: Στην Πόλη του Μεξικού πολύ καλά και αυθεντικά μεξικάνικα εστιατόρια θεωρούνται το Cicero Centenario με σπεσιαλιτέ το παγωτό με ροδοπέταλα, το Champs Elysees που ειδικεύεται στη διεθνή κουζίνα, το Estoril. Στο Ακαπούλκο το καλύτερο φαγητό θα το απολαύσετε στα μικρά οικογενειακά εστιατόρια. Για φρέσκο ψάρι και θαλασσινά προτιμήστε το El Amigo Miguel, ενώ την καλύτερη torta (το μεξικάνικο σάντουιτς με κρέας, τυρί, φασόλια, αβοκάντο και κρεμμύδι) και χοιρινό της πόλης θα τα βρείτε στη La Tortuga.

Διασκέδαση: Τα βράδια περιπλανηθείτε στη Ζόνα Ρόσα, που έχει έντονη νυχτερινή ζωή και αφεθείτε στους λάτιν ρυθμούς παρέα πάντα με σφηνάκια γνήσιας τεκίλα!

Αγορές: Από τις υπαίθριες αγορές μπορείτε να πάρετε τοπικά προϊόντα, σομπρέρο, υφαντά και υφάσματα!