Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009

Φαντάρε κράτα !!!

A ρε φαντάρε τι βάσανα περνάς κ’ εσύ… Ήρθε το χαρτί από το στρατό, αναβολή γιοκ, οπότε τον πούλο, κάνεις την καρδιά σου πέτρα και πας για το 9μηνο της σαπίλας. Παρουσιάζεσαι στο στρατόπεδο της Τρίπολης, κάνεις τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και μετά… τάβλι, φραπεδιά, τσιγάρο, και άντε και καμιά σκοπιά για να μην το ξεφτιλίσουμε τελείως. Οι μέρες περνάνε στο ίδιο, κουραστικό θα έλεγα μοτίβο, και το μόνο που έχεις να επιδείξεις είναι το πόσο πολύ έχεις δεθεί με τους υπόλοιπους «υπερασπιστές» της πατρίδας σε σημείο να κάνετε τα πάντα μαζί (ντους, μαγειρείο και διάφορα άλλα…). Ενώ λοιπόν οι μέρες περνάνε ήσυχα, μέσα σου αρχίζεις να νιώθεις ένα φούντωμα. Εκείνη είναι η στιγμή κατά την οποία συνειδητοποιείς ότι έχουν περάσει δύο ολόκληρες εβδομάδες δίχως να δεις γυναίκα. Η αυριανή όμως μέρα είναι η Κυριακή, αυτή της ορκωμοσίας, και σκέφτεσαι ότι θα βγεις για ένα 3μερο να ξελαμπικάρεις, να πας να τα πιεις με τους κολλητούς σου και φυσικά να απολαύσεις αυτό που σου έλειπε όλες αυτές τις μέρες, την «όψη» μίας γυναίκας… Δεν υπολόγιζες όμως το γεγονός ότι στο στρατόπεδο την ημέρα της ορκωμοσίας εκτός από τους γονείς θα έρθουν και οι αδερφές ή κοπέλες κάποιων συναδέλφων σου… Μάλιστα και αυτές από την πλευρά τους γνωρίζοντας καλά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο φαντάρος, φροντίζουν να τον ξεσηκώσουν κι’ άλλο, φορώντας τα καλά τους φουστανάκια, τις προκλητικές γοβίτσες τους, και θυμίζοντας γενικά περισσότερο έξοδο για τα μπουζούκια παρά για επίσκεψη στον φαντάρο. Μόλις λοιπόν εμφανιστούν στο στρατόπεδο οι πρώτες αιθέριες υπάρξεις, έχουμε και τα πρώτα εγκεφαλικά. Ο ένας μετά τον άλλο βγάζουν τα πρώτα μουγκρητά ( έχουν περάσει μέρες και τα παιδιά έχουν ξεχάσει πώς να συμπεριφερθούν…), τα οποία μετά μετατρέπονται σε «στεγνά πεσίματα» αψηφώντας τον κίνδυνο να δημιουργηθεί εμφύλιος πόλεμος εντός του στρατοπέδου. Αν λοιπόν είστε φαντάρος ο οποίος έχει αδερφή ή κοπέλα ή ακόμα χειρότερα, και τα δύο, τότε, φροντίστε αν μην σας επισκεφτεί καμία ποτέ στο στρατόπεδο έτσι ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα...

Αποστολόπουλος Δημήτρης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

comments